Postingan

Menampilkan postingan dari April, 2018

Jurig Isola

Gambar
Kungsi sakola di dieu jaman NKK/BKK, gedong ieu disebutna Partere. Sok aya jadwal kuliah umum di gedong ieu téh. Kapoéknakeun ujug-ujug aya babaturan gura-giru, walahwah-weuleuhweuh nyampeurkeun kawas nu kasieunan... Aya naon, mucunghul jurigna? Di lobby aya piano kuno, butut, sorana mahiwal kacida. Sok aya nu nyaram, ulah ditabeuh. Bisi jurig nu ngajirim Tuan Berreti datang, cenah.  Komo pimalemeun Jumaah mah. Sakali mah Kemis sore aya kuliah, éta piano ditabeuh sataker kebek. Sorana teu puguh melodina, tang ting tong kumaha karep. Hayang nyaho wé, ngajirim atawa moal? Bada magrib didagoan di buruan Partere, aya opatanana anu milu panasaran. Manéhna gideug bari ngadégdég. "Lain... Itu aya nu baris, tentara." Boa Menwa Apanan Yon XI keur latihan bada "pendudukan kampus" téa.. "Lain! Ningali tina seragamna mah siga tentara Jepang. Bedilna pararanjang. Ka dieu barisna siah..." Ceuk manéhna bari lumpat ka tempat parkir, tuluy...

Ibu Nusantara, Ayah Semesta

Gambar
Apa boleh buat. Tergelitik juga untuk ikut-ikutan menulis tentang puisi berujung bully ini. Entah judul aslinya apa, tahu-tahu ada Ibu Indonesia. Saya sempat menyaksikan seorang WS Rendra membacakan puisinya.   Khotbah , judulnya. Masih dalam ingatan, gaya dan kelantangannya meski tak ingat betul kata-katanya. Diawali dengan “Fantastis!” Namun yang paling hafal hanya tiga suku kata itu : “Cha cha cha!” Rendra mengucapnya dengan cara dan gaya yang hanya milik dia. “Cha cha cha!” katanya. Kakinya menghentak panggung seirama ucap tiga suku kata itu. “ Cha cha cha !” Lambaian tangannya melayang-layang di atas kepala. Kepalan tinju pun diacung-acung. “ Cha cha cha !” Pandangannya menyapu ribu pasang mata penonton, serasa dia berpandang   geram langsung ke mata saya juga. Terhanyut mereka dan juga saya. Serasa ikut mengucap semangat serentak dalam kebimbangan, “Bong-bong-bong. Bang-bing-bong!” Atau “Ra-ra-ra. Hum-pa-pa!” Atau, ikut centil ketika “Tra-la-la. La-la-la. ...